The_Blue-Nowhere

ไอ้อ้วน แง่งๆ

เค้าหลงลบข้อความที่อ้วนส่งให้เมื่อคืนง่า

กดผิด

ส่งให้ใหม่ได้มั้ยง่า แงๆๆๆ

ฮือๆ

_________________________________________________
วันพุธ ; วันทีอ้วนกลับบ้าน

แงๆ
อ้วนกลับบ้านแล้วง่ะ
เค้าจะกอดใครล่ะทีนี้
พออ้วนกลับก็นอนจนถึงสวดมนต์เลย
แล้วก็นั่งทำนู่นทำนี่ไปเรื่อย
กินมาม่าตอนเที่ยงคืน
ร้องไห้ไปกินไป
..
คิดถึงอ้วนนี่นา
ปกติอ้วนจะกินด้วย
บางทีอ้วนก็ป้อน
คิดถึงตอนที่กินสุกี้กะอ้วนด้วย
อ้วนกินเก่งมากเลย
สุกี้ยี่สิบบาทนะนั่น
อ้วนกินหมด คิๆ
อ้วนกินผลไม้ กินซีรีแลค
กินนู่นกินนี่ ยุบยับๆ แก้มป่องๆ
น่ารักดี
พอมานั่งกินคนเดียว
เลยเหงาๆ
กินเสร็จก็ไปอาบน้ำ
อาบเสร็จตีหนึ่ง
คนอื่นนอนหมดแล้วง่า
แต่เค้านอนไม่หลับ
นั่งเล่นจนถึงตีสอง ก็นอน
หนาวมาก
นอนคนเดียว ทำไมไม่อุ่นเลย
..เตียงก็ดูคล้ายๆจะกว้างกว่าเดิม
____________________________________________
วันพฤหัส

ตื่นหกโมงครึ่ง
เพราะบอกให้ยุ้ยปลุก
แล้วก็นอนต่อ
แต่พอนึกได้ว่าอ้วนไม่อยู่เลยพยายามตื่น
ตอนเจ็ดโมง
เก็บของ อาบน้ำ
ลงแปดโมง เหมือนเดิม
เวง เอ๊ย
เหมือนวานลืมเก็บรองเท้านักเรียน
หายเลย
แล้วจะไปสอบยังไงวะเนี่ย
เวง จิงๆ
ตอนเช้าได้คุยกะอ้วน
เพราะอ้วนโทรมา
เสียงยังไม่ดีขึ้นเลย
กินข้าวน้อยลง ใช่มั้ย
เฮ้อ เป็นห่วงจัง
เค้าไม่กล้าส่งข้อความไป เช้า เที่ยง เย็น
อย่างที่พูดหรอก
เกรงใจแม่อ้วน
จะส่งตอนที่อ้วนโทรมา
รึไม่ก็ส่งตอนที่อ้วนส่งมาก่อน
รอข้อความอ้วนทั้งวัน
ก็เข้าใจว่าอ้วนไม่สบาย
แต่เค้าไม่กล้าส่งไปก่อนนี่นา
สามทุ่มกว่า
อ้วนส่งข้อความมาว่าแม่เอาโทสับไปแล้ว
..
ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
เฮ้อ
เค้าเลยไปอาบน้ำ
แล้วมันมึนๆหัวไงไม่รู้
เลยนอนตั้งแต่ห้าทุ่มครึ่ง
_______________________________
วันศุกร์ ; วันนี้
ตื่นเช้า
เพราะเอาผ้าไปส่ง
นอนต่อ
ตื่นสิบโมง
แล้วก็เก็บของ
อาบน้ำอีกชั่วโมงนึง
(นานเจงๆ)
แล้วก็ไปกินข้าวกับแป้ง
เพราะไอ้นิไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เมื่อคืน
แป้งเล่าหนังเรื่องทไวไลท์ให้ฟัง
ตอนแรก ก็กินไปด้วย
ทีนี้ไอ้แป้งหยุดกิน นั่งเล่าไป
อ้าว เวง
เค้าเลยหยุดกินด้วย
จากที่กินข้าวตอนห้าโมงครึ่ง
กินเสร็จเกือบบ่าย
นิมันจะฆ่า
เพราะไปนาน
เลยบอกว่าแป้งเล่าทไวไลท์ให้ฟัง
นิเลยหัวเราะ
ยังงั้นล่ะ อย่าไปชวนมันคุย
เหอๆ
เลยกลายเป็นว่ากินเยอะมากๆๆ
กลับมาเลยหลับ
แหะๆ
ตื่นมาดูโทสับ
เลยเห็นข้อความอ้วน
เค้าลบข้อความปี๊ดที่บอกให้โทกลับ
แต่มันดันกดไปลบข้อความอ้วนแทน
เซงว้อยยยยยยยยย

อ้วนอุตส่าห์ส่งให้

เซงเว้ย

แล้วก็นั่งทำชีทฟิสิกส์
หลิน แป้ง แก้ฟิสิกส์
ยุ้ยนั่งเล่นเกม
เลยไปยืมชีทยุ้ยมาดู(แต่ไม่ได้ลอก)
ตอนเค้าไม่เข้าใจเลยเดินไปถามยุ้ย
หลินไม่เข้าใจเลยเดินมาถามเค้า
เดินไปเดินมาหยุ
เออ เค้าไม่ได้แก้ฟิสิกส์แหละ
ได้ 14.25
เหอๆ เท่าไอ้นิเลย
แต่ไม่ได้ไปกินข้าวเพราะไม่อยากลงไปกับเพื่อนไอ้นิ
เลยซื้อข้าวเหนียวไว้ตอนเที่ยง
ว่าจะกินกะปลากะป๋อง
ไม่อยากกินมาม่า
เดี๋ยวร้องไห้
เหอๆ

อ้วนบอกว่าจะโทรมาอีกหนิ
อยากคุยด้วยจัง
ไม่รู้ว่าอ้วนจะเข้าใจมั้ย
คงไม่เข้าใจหรอกมั้ง
เวลาที่ไม่มีอ้วนเนี่ย..
เฮ้อ
ขนาดแค่สามสี่วัน
ถ้าปิดเทอม
แต่คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง
จะกี่วันก็ผ่านมาได้แล้ว
แค่นี้เอง

อ้วนรู้ใช่มั้ยว่าเค้าโง่คณิตขนาดไหน
ถ้าสอบเข้าห้องคณิต ม.5ไม่ได้
แล้วจะเป็นยังไง
เราก็คงไม่ได้อยู่ด้วยกัน
อย่าเพิ่งปลอบใจว่ายังไงก็ได้อยู่แล้ว
เพราะเค้ารู้ตัวเค้าว่าที่เรียนมาน่ะเค้าไม่ได้จริงๆ
ถ้าอยู่คนละหอ
แล้วอ้วนจะยังเหมือนวันนี้อยู่มั้ย
ถ้าเรื่องของเรากลับไปเป็นแบบเดิมๆล่ะ
ตอนนี้เค้ากำลังมีความสุขอยู่นะ
ให้เค้ามีความสุขนานๆหน่อยได้มั้ย
สามเดือนของเวลาที่ผ่านมา
ขอนานกว่านี้ได้มั้ย
รู้ ว่ามันยังมาไม่ถึง
แต่เค้า กลัว
กลัวว่าถ้าปิดเทอมไปแล้วอ้วนจะเป็นแบบเดิมๆ
แล้วเค้าจะต้องทำยังไง
ที่จะต้องเดินซ้ำรอยเดิม

แต่ตอนนี้ยังมีเวลา
เค้าจะรักอ้วนให้มากกว่าเดิม มากๆ
จะดูแลอ้วนให้ดี

ขอโทษนะ
ที่เค้าดูแลอ้วนไม่ดีตอนที่อ้วนไม่สบาย
วันที่เราทะเลาะกันอ้วนคงน้อยใจ
ที่เค้าไม่อยู่ด้วยใช่มั้ยล่ะ
เค้ารู้
แต่เค้าอยากซักผ้าให้เสร็จ
อ้วนจะไม่มีเสื้อผ้าใส่แล้วหนิ
ไม่ใช่เพราะเค้าไม่อยากดูแลอ้วน
ไม่ใช่ว่าไม่สนใจ
ตอนที่อ้วนกลับบ้านครั้งก่อน
ที่ไม่สบายแล้วโทรมาหาเค้าน่ะ
เค้ายังจะเป็นจะตาย
แต่ตอนนี้
เค้าเสียใจนะ
ที่ดูแลอ้วนได้ไม่ดีเท่าไหร่

ขอโทษจริงๆค่ะ

เวลาที่เหลืออยู่
เค้าจะดูแลอ้วนให้ดีที่สุด
ให้อ้วนๆเลย

เป็นห่วง
หายเร็วๆล่ะ

เค้ารักตัวเองนะ